به امید آنکه روزی برسد که رنگ پوست، وطن، نژاد، دین، مذهب مایه تفاخر آدمها به همدیگر نباشد، همه این را بفهمند که اکثر این چیزهایی که دارند موروثی است از رنگ پوست گرفته تا مذهب، اگر در یک جغرافیای دیگر متولد شده بودیم هیچ کدام از این مشخصه ها را نداشتیم. همه ما یک فصل مشترک داریم، آفریده خدا هستیم و خدا ما را انسان آفرید و اشرف مخلوقات قرار داد.
ایمان بیاوریم که وجود اندیشه های متناقض در جامعه، باعث رشد جامعه است نه تشویش.
یاد بگیریم که در کنار مخالف خود، مسالمت آمیز زندگی کنیم. چیزی که مردم خیلی از جوامع متمدن و غیر متمدن به آن رسیده اند.
به امید روزی که با سلاح اندیشه و قلم با مخالف خود به بحث بنشینیم و به کار گرفتن چماق و باتوم و تفنگ و گاز اشک آور را توجیه نکنیم.
به امید روزی که دیگر هیچ کس به خاطر اندیشه اش به پای چوبه دار نرود. به امید روزی که متولیان امور این کشور بفهمند که با دار آویزان کردن مردمان، اندیشه شان نابود نمی شود.
به امید فردای بهتر برای تمام مردمان کره زمین.
