دوستی تعریف می کرد در ایام نوروز به شهر ... سفر کرده بود. سه- چهار سال پیش، یکی از سیدهای شهر فوت شده بود و ملت سید پرست اون شهر، برای اون سید امامزاده درست کرده بودند و چه نذرهایی که به برای آن امامزاده جدیدالتاسیس نمی بردند، از پول نذری بگیر تا غذای نذری و مراسم دعای کمیل و دعای ندبه که در آن امامزاده!!!!!!!!!!!! برگزار می شد. در ابتدای درب ورودی امامزاده شماره حساب برای دریافت نذورات نقدی مردم، نوشته شده بود. در اکثر مغازه های شهر عکس امامزاده را چسبانده بودند و جالب این بود که اگر با مردم بحث می کردی که این خرافه کاریها یعنی چی؟ شما را متهم به بی دینی می کردند و می گفتند شما که به این چیزها اعتقاد ندارید لابد اهل نماز و روزه و ... هم نیستید و به این مسائل هم اعتقاد ندارید.
... القصه! فرزندان این امامزاده، به یمن سید بودن، به چه ثروتی که دست پیدا نکرده بودند. من که با شنیدن این خاطره، یاد بت پرستی اعراب در ایام جاهلیت و نذورات آنها به پای بتها افتادم. 1400 سال از اون دوران گذشته و ملت ما، هر روز برای خود یک بت جدید می سازند، توی میبد خودمان، یک امامزاده داریم به نام خدیجه خاتون، که مسئولان شهرمان تازگیها، به این نتیجه رسیده اند که باید برای همسر ایشان نیز حرم بسازند.
لابد 10 سال دیگر، هم در کتابها قصه شفاعت ها و معجزات این حضرات می آید و 30 سال دیگر، نسل جدید، این امامزاده های جدیدالتاسیس را رسما امامزاده می دانند.
سال گذشته برای یکی از اقواممان بیماری سختی پیش آمد. نزدیکان طرف، یکسره با سیدهای شهر تماس می گرفتند که بروید و برای فرزند ما طلب شفاعت کنید. یکی بهشان گفت 4 نفر بشوید بروید سر قبر یک سید فوت شده. 4 گوشه قبر بایستید و فاتحه بخوانید بعد در جهت خلاف عقربه های ساعت جای خود را عوض کنید و دوباره فاتحه بخوانید و این عمل را 4 بار تکرار کنید حتما مریضتان شفا پیدا می کند!!!!!
نمی دانم حرف زدن و درد دل کردن با خدا اینقدر سخت است که بیاییم این مسخره بازیها را دربیاوریم تا مشکلمان حل شود؟
در مراسم عزاداری امام حسین شرکت می کنی مداح از اولش میگه "آهای حاجت دارها" این حرف به نظر من توهین به عزاداران امام حسین است یعنی ما حسین "ع" را برای خودش و شخصیتش و عملش نمی خواهیم. فقط از او حاجت روا کردن می خواهیم و انتظار داریم به خاطر به سرو سینه زدن، ما را به بهشت ببرد. ملت چه منتهایی که به خاطر همین عزاداری ها، بر سر امام حسین نمی گذارند.
اگر امام حسین رو شناخته بودیم که اینگونه در کنار یزید زمان قرار نمی گرفتیم و ادعاهای مسخره نمی کردیم که "آمده ام به امام حسین بگویم اگر روز عاشورا در کربلا نبودم که در کنارت در نبرد شرکت کنم امروز نمی گذارم کسی به تو هتک حرمت کند" (1)
نمی دانم چه بر سر دین محمد آورده ایم. خرافات به نام دین به خورد ملت داده شده است. هیچ چیز جای خودش نیست. چه به مذاقتان خوش بیاید چه خوش نیاید، باور کنید مشکل جامعه ما احمدی نژاد و حکومت ولی فقیه نیست مشکل جامعه ما نادانی و جهالت است. جامعه ما از خرافه پرستی پر شده است. ملتی که اینگونه از سید بت می سازد، چه جای تعجب دارد که روزی عکس آقای خمینی را در ماه ببیند و روز دیگر امام جمعه اش بیاید و ادعا کند که نامگذاری سالها به مقام رهبری وحی می شود. لیاقت این ملت همان احمدی نژاد است که بگوید من به کمک امام زمان کشور را اداره می کنم.
کاش اینقدر که به سیاست می پرداختیم به مقوله فرهنگ هم اهمیت می دادیم. هر روز از صبح تا غروب، در گوشمان خوانده اند که ما ملت با فرهنگی هستیم. اینقدر مغرور و از خودراضی شده ایم که هیچ کس را در دنیا قبول نداریم. وقتی بخواهیم از ملت عرب صحبت کنیم لفظ عرب ملخ خور می آوریم و وقتی بخواهیم از غربیها بگوییم فقط بی بندوباری آنهاست که به چشممان می اید. چرا نظم و ادب و پیشرفتهای آنها را نمیبینیم؟
(1) اشاره به حادثه تاریخی!!!!!!!!!!! نه دی سال 88
