تیر حرامیان به سنگ خورد

در 11 شهریور سال 1358 ملاحسنی امام جمعه ارومیه بهمراه پاسداران همراهش روستای کردنشین قارنا را محاصره کرد و ماموستای روستا که قرآن بدست برای جلوگیری از فاجعه ای که در شرف وقوع بود نزد وی آمده بود را اول از همه کشته و سر بُرید و پس از آن 64 نفر اهالی روستای قارنا، از زن و مرد و کودک و جوان و پیر را بطرز فجیعی قتل عام و اجساد آنان را مثله کردند. جنایت بقدری فجیع بود که خلخالی، ماشین اعدام حکومت، در نامه ای به آیت الله خمینی نوشت: «جریانات جان سوز قارنا دل هر انسانی را می‌سوزاند. عمال ملا حسنی شصت و پنج نفر را به طرز فجیع کشته‌اند و اگر امام به این امر جان سوز رسیدگی نفرماید پس کدام مقام رسیدگی کند؟»

جرم او دفاع از حقوق بشر بود.

امروز در ماتم معلمي هستيم که ابزارش گچ و قلم بود و کودکاني را تعليم ميداد که بسياري از آن‌ها شبها گرسنه سر بربالين ميگذاشتند.

به ای ذنب قتلت

مدتها پیش شهید عزیز فرزاد کمانگر، در سوگ احسان فتاحیان چنین نوشته بود

هر شب ستاره ای به زمین میکشند

و این آسمان غمزده غرق ستاره ها است