تا هست می باید نوشت

سبز ها می نویسند تا رویای سبز آزادی جوانه بزند
و علف هرز کودتا و استبداد بخشکد
همیشه روز مبارک آزادی از روزهای نامبارک زندان وشکنجه می گذرد
تو اما بایست
با تنی کبود
بغضی فرو نخورده
چشمان سرخ
و دلی چاک خورده
دردناک تر از همه:
خاطره ی یارانی که نیستند
تا به این روز نه چندان دور رسیم